Kararlar, Kararlar, Kararlar

Bakın size ne anlatacağım. Sosyal dünyaya geri döndüm ya yeni kararlar alıpta döndüm. Aslında yeni kararları döndükten sonra aldım. Ama amaaaan ne haltsa ise yedim ben onu.

"Bugün bir film izledim tüm hayatım değişti" demeyi de çok isterdim lakin değişmese de karar aldırttı yani bir şeyleri başlattı e başlamakta bitirmenin yarısıdır gibi bir sözümsü bir söz vardı. Neyse ondan dolayı bende başladım. Allasem Damla ne diyorsun sen anlarından birini yaşıyorum sayın seyirciler.

Bu arada küçük bir nüans fark ettim eskiden blog yazdığım için kendimi part time bir yazar gibi hissediyordum. Ama blog yazan yazar değildiri öğrendim geçen gün. Kitap yazan yazardır onu öğrendim.

Neyse asıl konuya geçersek artık sosyal kültürün bir parçası olmak istemiyorum. Yani 17 yaşındaki insanlar şu kiabımı okuyor ben okumayacağım. Çünkü biliyorum ki o okunan kiapların çoğunun edebi bir değeri yok. Farklı, özgün, sıradışı olacağım. Zaten aslında öyleydim ama lafı niye uzattıysam kısaca ben edebi değeri olan kitaplar okuyup, müzikler dinleyip dünyaya açılacağım.

Neyse o yüzden ben Oğuz Atay - Tutunamayanlar'a geri dönüyorum.

Onun dışında c2*'den adam akıllı tanıştığım bir arkadaşım var. Çok değerli bir insan ve benim düşüncelerimi, hayallerimi dinleyip Bay Boğaya da küfür eden bir insan.Karşılıklı içki içip mayhoş halde birbirimize asılıyoruz ama ikimizde biliyoruz ki biz arkadaşız. O değerli insanla sadece isimlerimizi biliyoruz ve İstanbul'a gittiğim ilk gün İstanbul kahkahalarımızla boğulacağına eminim. Bana ufaklık demesine kızıyorum ama beyfendi gönül almasını biliyor. Neyse işte bayılıyorum onunla sohbete. Buradan ona sesleniyorum gerçi göremez ama " Bu akşamda gelirsin umarım! ".

İyi Akşamlar Sayın Seyirciler Esenle Kalın

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gecenin Bu Türlüsü

Aslında istediğim çok bir şey değildi ki. Sevmek, sevilmek. Basit. Katmaşıklığı zaten biz yaparız. Ben basitçe sevmek istedim. İşler garip şu an benim cephemde. Tam diyorum birine ilgi duyacağım. Hemde saçma sapan değil karşılığı olacak birşey. Sonra diyorum bana şiirler okutmayacak ki aşkından. Lay lay lom aşklar yani anlayacağınız. Böyle diyee diye. Ne kadar sürecek? Bulabilecek miyim acaba? Bana şiirler okutabilecek birini. İnanıyorum ki evet. Ama zamanı değil. Beklemem lazım. Beklemek çok zor geliyor. Ama öbür türlüsünü de yapamıyorum zaten. Birde ona benzeyen birini görüyorum, o olmadığını bilerek. Ama yine de bir telaş, bir heyecan yapıyorum. Elim ayağıma dolaşıyor. Bana sürekli ben unutmak istemesem de bendeki yerini hatırlatıyor. Halbuki gereksiz işte. İnanır mısınız rahattım ben kaç gündür. Ama sürekli bir şeyler tetikliyor eskileri. Yapıcı değil ama yıkıcı. Kurtulmak istiyorum. Çünkü bu duygu tüketiyor. Tükenmek istemiyorum hiçliğe. Varlığa itirazım yok. B...
Devamı

I Lost in Time

Resim
Benim bugünlerde onun yüzünden ciddi sorunlarım var. Onu görmek bana hiç ama hiç iyi gelmiyor. Ya da bir arkadaşımın onu görmesi. Hiç iyi gelmiyor işte. Bu hafta boyunca onu hiç görmedim. Bu çok iyiydi. Mutlu, neşeli, tempolu şarkılarıma geri dönmüştüm. Gülümsüyordum. Yeni hayaller kuruyordum ve tek tasam neon sarısı bir tişörtümün olmamasıydı. Taa ki çarşambaya kadar. Bana çarşamba günü laydanın onu gördüğünü saçlarının renginin bayağı açıldığı papatya suyu falan mı sürdüğünü sormuştu. Bende yeni bloğumda normal bir şekilde otururken bir anda kimseye göstermemeye çalışarak nefesimi kestim, hayal etmeye başladım birden meraklandım. Hafif hafif melankoliden kendime duygu çaldım. Sonra üzüldüm. Sınıf son zamanlarda olduğu gibi yine dar gelmeye başladı. İçten içe bu duyguları yaşarken dışımdan gülümseyip -bilmem ben ayy saçmalama ya ne papatyası ne suyu yapmışmıdır ya? doğal hali doğal ben öyle sanıyorum. gibi tepkiler verip durdum. İki yüzlü birisi olmadığımı fark etmişsinizdir. Benim ...
Devamı

79. Yayın Yazısına Hoşgeldiniz!

Resim
Merhaba çocuklar, Evet hala yaşıyorum ya da ölüpte dirilmedim. Sadece yoktum. Bayağı uzun süredir evet doğru. Size anlatmak istediğim bu bloğa ihtiyacım olduğunubhatırladım. Galiba kendimi yine birilerini açıklamak istiyorum. Bunca zamandır evet çok şey oldu ya da olmadı. Buna ben karar veremiyorum. Yani evet bir sürü şey geçti başımdan ama elle tutulur pek bir şeyim yok. Artık isim vermekten korkmuyorum açıkçası. Kısa bir süre arkadaş baskısıyla Eşref geçip gitti. Ama sadece gitti. Don't worry guys. Bir bok olmadı yine. Bugünlerde yine aşk uçurumunun yanından geçiyorum. Kısaca duygularım yoğunlaşıyor. Belki de hormonal açıdan yoğun bir zamanlardayım. Bilmiyorum. Açıkça aslında şunu demek istiyorum; ben daha kendime kendimi açıklayamazken what i am doing? Duygularım bu kadar karmaşık evet ama ben kendimde bir şeyi daha algılayamıyorum. Neden olaylar başımdan geçerken sevdiklerime anlatmıyorumda iş işten geçtikten sonra anlatıyorum? Niye bun yapıyorum? Cidden utangaç mıyım l...
Devamı